Czlowiek z mgly by BORUN KRZYSZTOF

Author:BORUN KRZYSZTOF [BORUN KRZYSZTOF]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-27T12:12:40.497000+00:00

102

Zanim jednak mogłem zapytać go, co znaczą te dziwne słowa – wyszedł z kabiny.Nie upłynął chyba kwadrans, gdy zjawiła się u mnie Mira donosząc, że Emil i Joanna znów zamknęli się w laboratorium. Powiedziałem jej, aby jako astronom zajęła się obserwacjami nieba albo poszła spać, a nie przeszkadzała mi w pracy.

Dostało się Mirze za całą trójkę. Ale to nie szkodzi. Mało jest innych kłopotów? Może Mira i ma trochę racji, lecz to naprawdę są głupstwa w porównaniu z naszymi obowiązkami. 4 września – 238 dzień podróży Atmosfera nie jest najlepsza. Teraz dla odmiany Mira chodzi nadąsana, mrukliwa, „wilkiem” na wszystkich patrzy.

Najbardziej martwi mnie jednak Emil. Co z tym chłopakiem się stało? Młody, zdrowy mężczyzna – pod wpływem miłosnego powodzenia czy niepowodzenia (już teraz nie wiem) zaczyna się coraz wyraźniej rozklejać.

Już w czasie śniadania zauważyłem, że między Emilem i Joanną musiało coś zajść.

Siedział przygaszony, a gdy próbowała do niego coś zagadywać – milczał lub odpowiadał półsłówkami. Początkowo myślałem, że sam nawarzyłem piwa wczorajszą rozmową.

Zatrzymałem więc Emila w korytarzu i mówię mu, żeby nie brał sobie zbytnio do serca tego, co wczoraj powiedziałem i że gotów jestem porozmawiać z Joanną, jeśli doszło między nimi do jakiegoś konfliktu.

Spojrzał na mnie jakoś tak dziwnie, jakby nie rozumiał o czym mówię.

–To nic to… – odpowiedział po chwili.

–Może jednak – podjąłem próbę skłonienia go do wyznań. – Niedawno jeszcze byłeś ze mną szczery… Pamiętasz, co mówiłeś? „Troski jak każdy ciężar lepiej nosić we dwoje”.

–Nic jeszcze nie wiem – odrzekł bez związku i zamyślił się. – Może niedługo będę mógł być szczery – rzucił w końcu. – Nie gniewaj się.

–Coś cię jednak gnębi – nie ustępowałem.

–Gdy byłem jeszcze małym chłopcem – powiedział tonem wyjaśnienia – babka mówiła: „Nie patrz zbyt długo w lustro, bo w końcu zamiast siebie, zobaczysz diabła”. Tak, kapitanie, to jednak byłoby straszne zobaczyć diabła… Tego się najbardziej obawiam.

Nic więcej nie potrafiłem z niego wydobyć. Powiem szczerze: właściwie nic nie wiem.

Chyba tylko to. że z nerwami Emila nie jest dobrze. Co miał na myśli mówiąc o lustrze i diable?

Szczęście, że ten stan psychiczny nie odbija się bezpośrednio na jego pracy. Jako lekarz umie korzystać ze środków przeciw nerwicom kosmicznym.

Może niezbyt ściśle wyraziłem się pisząc, że przeżywany obecnie przez Emila stan depresji nie znajduje odbicia w jego pracy. Dziś po południu zajął się przeglądem i oczyszczaniem zbiorników z algami. Joanna chciała mu pomóc, ale zachował się wobec niej skandalicznie. Po prostu wyrzucił ją z korytarza.

W ogóle ostatnio jest bardzo nerwowy. W pół godziny później, gdy przechodziłem korytarzem do łazienki i wyłoniłem się niespodziewanie za jego plecami – aż podskoczył. Nie dziwię się Stefanowi, że mógł go podejrzewać o jakieś złe zamiary. Gdybym nie wiedział co robi (czyścił zbiornik po wymarłej kolonii), mógłbym również posądzić go o spiskowanie.

Zachował się wręcz jak mały chłopak schwytany na gorącym uczynku. Albo jakby naprawdę ujrzał diabła.

Postąpiłem trochę brutalnie i nietaktownie – ale wieczorem zapytałem Joannę o Emila.

Może nawet z tego by coś wyszło, gdyby nie to, że… była to właśnie Joanna. Nie potrafię patrzeć spokojnie w jej oczy. Zupełnie mnie

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.